Koleją po Dolnym Śląsku

Posłanka Marta Stożek z Partii Razem wystosowała na początku marca obszerne zapytania w sprawie wyłączonego z użytkowania przystanku kolejowego w Mikułowej. Skierowała je do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego (UMWD), Kolei Dolnośląskich (KD) i PKP PLK.

Przesłano już odpowiedź z pierwszej z wymienionych instytucji. Posłanka zadała UMWD 14 pytań, m. in. o możliwość naprzemiennej obsługi przystanków w Mikułowej i Batowicach Lubańskich, możliwość priorytetyzowania obsługi Mikułowej kosztem węzła Görlitz, organizacji transportu autobusowego w ramach sieci Kolei Dolnośląskich na obszarach powiatów zgorzeleckiego i lubańskiego, czy aspektów finansowych wyłączenia przystanku w Mikułowej.

– Odpowiedź Urzędu Marszałkowskiego jest wyrazem braku szacunku dla mieszkańców gmin powiatów zgorzeleckiego i lubańskiego – mówi posłanka.

– Urząd Marszałkowski całkowicie zignorował potrzeby transportowe mieszkańców Mikułowej. Próbuje również zrzucić organizację transportu międzypowiatowego, będącego w gestii Urzędu Marszałkowskiego, na powiaty i gminy, które dotknięte zostały wykluczeniem transportowym poprzez decyzję UM – dodaje Marta Stożek.

W ogóle nie podjęty został temat zapewnienia komunikacji autobusowej zintegrowanej taryfowo i rozkładowo z KD na wzór rozwiązań stosowanych przy połączeniach do Stronia Śląskiego, Sycowa, Złotoryi, Przemkowa, Lwówka Śląskiego czy Góry Śląskiej. Urząd argumentował, że taka komunikacja miałaby dotyczyć połączeń znajdujących się na terenie jednego powiatu, chociaż nie było to przeszkodą w przypadku połączeń do Stronia Śląskiego (powiat kłodzki) czy Sycowa (powiat oleśnicki). Dodatkowo, Urząd nawet nie pochylił się nad innymi zaproponowanymi przez posłankę rozwiązaniami (obsługa naprzemienna przystanków w Batowicach Lubańskich oraz Mikułowej, skrócenie wybranych kursów do stacji Zgorzelec) twierdząc, że ich analiza jest „bezcelowa”.

Urząd Marszałkowski w żaden sposób nie odniósł się do pytań o skutek finansowy wyłączenia przystanku w Mikułowej. Twierdzi on, że nie jest świadomy, jak wyłączenie tego przystanku odbije się na kosztach obsługi linii D62 (Jelenia Góra – Görlitz), ani na kosztach obsługi kontraktu z Kolejami Dolnośląskimi. Polega on w całości na rozliczeniu pracy przewozowej przedstawionym przez KD, bez informacji o koszcie obsługi poszczególnych przystanków. Powstaje w związku z tym pytanie, czy Urząd Marszałkowski we właściwy sposób zarządza środkami przeznaczonymi na organizację transportu na terenie województwa.

Istotna jest argumentacja Urzędu odnośnie priorytetów obsługi. – Organizator przewozów po stronie niemieckiej (...) nie wyraża zgody na zrywanie skomunikowań pociągów transgranicznych. Takie uwarunkowania powodują konieczność uwzględnienia czasu odjazdów pociągów w głąb Niemiec (...). Skrócenie czasu postoju w Görlitz spowoduje zerwanie skomunikowań między poszczególnymi pociągami. Wychodzi więc na to, że o rozkładzie jazdy Kolei Dolnośląskich decydują potrzeby niemieckiej sieci kolejowej, a nie mieszkańców województwa dolnośląskiego.

Brak sensownej odpowiedzi również na pytanie dotyczące wymaganego czasu postoju na stacji Görlitz. Obecnie wynosi on 12 minut, a jego skrócenie mogłoby umożliwić zaplanowanie czasu na przystanek w Mikułowej. UMWD zrzucił całkowitą odpowiedzialność na wyznaczenie czasu postoju na Koleje Dolnośląskie. Zignorowany został fakt, że niektóre z pociągów Przewozów Regionalnych z Zielonej Góry, które również dojeżdżają do stacji Görlitz, mają planowo tylko siedem minut postoju (np. 30.03. przyjazd o 18:19 i powrót do Zgorzelca o 18:26). Bez komentarza pozostawiono fakt, że już teraz zdarzają się pociągi z Jeleniej Góry, które potrzebują znacznie mniej czasu na zmianę kierunku jazdy na stacji Görlitz.

– Sama byłam świadkiem takiej sytuacji 16.02.2026, kiedy kurs 5310 Kolei Dolnośląskich przyjechał opóźniony do Görlitz o 17:42 i udał się w powrotną drogę już o 17:46 jako kurs 5311 – opowiada Marta Stożek.

Zdaniem UMWD 12-minutowy postój jest niezbędny ze względu na „przepisy”. – Niestety, Urząd nie jest w stanie powiedzieć, jakie przepisy dokładnie, ani ich cytować. Ponadto Urząd całkowicie zignorował pytanie o to, czy w takim razie doszło do złamania przepisów w przypadku, który obserwowałam osobiście w lutym na stacji w Görlitz. Jeśli postój był krótszy, a do złamania żadnych przepisów nie doszło, to argumentacja Urzędu Marszałkowskiego staje się wewnętrznie sprzeczna – dodaje posłanka.

Jedynym pozytywem dla mieszkańców wynikającym z odpowiedzi Urzędu Marszałkowskiego jest informacja, że UMWD zwrócił się do PKP PLK o pilną poprawę prędkości szlakowej na odcinku Lubań-Zgorzelec. Mogłoby to pozwolić na skrócenie czasu przejazdu i tym samym wygospodarowanie czasu na postój w Mikułowej. Jest to jednak rozwiązanie długofalowe, które nie zapewnia szybkiego rozwiązania problemu.

Biuro poselskie posłanki Marty Stożek z Partii Razem czeka nadal na odpowiedzi od Kolei Dolnośląskich oraz PKP PLK. Zadane pytania dotyczyły m. in. kwestii finansowych związanych z obsługą przystanku, stanu technicznego i planów remontu trasy między Lubaniem a Zgorzelcem, a także kwestii postoju w Görlitz w kontekście obserwowanych sytuacji, kiedy pociągi KD wyraźnie szybciej zmieniają czoło, niż zakłada do rozkład jazdy oraz planowanego postoju Przewozów Regionalnych o długości 8 minut.

Powyższy tekst to informacja otrzymana od Rzecznika Okręgu Legnicko-Jeleniogórskiego Partii Razem. Poprosiliśmy o komentarz Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Czekamy na odpowiedź.

Fot. Sławomir Gadek

Z Dolnego Śląska pochodzi wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się na kartach historii. Wiele też było takich, które mimo iż na Dolnym Śląsku się nie urodziły, związały się z nim poprzez swoje dokonania. Wśród osób związanych z Dolnym Śląskiem było wielu polityków i mężów stanu, naukowców i przedsiębiorców. Było także wielu artystów. Malarze, rzeźbiarze, pisarze, kompozytorzy; Polacy, Niemcy, Żydzi i Czesi; tak mężczyźni, jak i kobiety. Jedni mieszkali tu od urodzenia, inni przyjeżdżali na krótszy bądź dłuższy czas, pozostawiając swój ślad w miejscu, które odwiedzili.

Z Dolnego Śląska pochodzi wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się na kartach historii. Wiele też było też takich, które mimo iż na Dolnym Śląsku się nie urodziły, związały się z nim poprzez swoje dokonania. Wśród osób związanych z Dolnym Śląskiem było wielu polityków i mężów stanu, naukowców i przedsiębiorców. Było także wielu artystów. Malarze, rzeźbiarze, pisarze, kompozytorzy; Polacy, Niemcy, Żydzi i Czesi; tak mężczyźni, jak i kobiety. Jedni mieszkali tu od urodzenia, inni przyjeżdżali na krótszy bądź dłuższy czas, pozostawiając swój ślad w miejscu, które odwiedzili. Właśnie o kilku artystach opowiadamy w niniejszym przewodniku. Wszyscy jednak wywarli wpływ na oblicze Dolnego Śląska i przyczynili się do ukształtowania jego wyjątkowego charakteru. Znalazło się w nim zaledwie parę miejsc i związanych z nimi osób - publikacja stanowi nie tyle źródło wyczerpującej wiedzy o znanych osobach związanych z Dolnym Śląskiem, ile raczej zaproszenie, by poznawać region poprzez biografie sławnych osób. Zapraszamy Was do miejscowości, w których nie tylko znajdują się interesujące obiekty kultury i dziedzictwa narodowego, ale też miejsca nierozerwalnie związane z artystami. Poza osobami szeroko znanymi, jak np. Wlastimil Hofman (związany ze Szklarską Porębą), prezentujemy sylwetki tych mniej rozpoznawalnych, jak np. Gertrud Staats (a wraz z nią – Przesiekę). Zapewne, rozglądając się po najbliższej okolicy, znajdziecie wiele podobnych przykładów. Zachęcamy, by ruszyć śladem znanych osób po dolnośląskich drogach i spojrzeć na Dolny Śląsk przez pryzmat życiorysów tych wyjątkowych ludzi. Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska. 

Od dziś na aleję Hallera i ulicę Żmigrodzką we Wrocławiu wracają tramwaje. Oba torowiska zyskają nową jakość – będą zielone, czyli między szynami rosnąć będzie trawa. To dodatkowo wyciszy dźwięki powodowane przez jadące tramwaje i nie będą one wzniecać kurzu. 

Torowisko jest usadowione na podkładach na warstwie tłucznia. Zieleń nie powoduje pogorszenia jego parametrów. Na tę stabilną, wytrzymałą konstrukcję kładziona jest geowłóknina, materiał często wykorzystywany w ogrodnictwie. Na niej jest wysypywany humus – urodzajna gleba, na której rosnąć będzie specjalny gatunek trwałej, wolnorosnącej trawy.

W obu miejscach remont był konieczny z powodu złego stanu torów, np. z tego względu na ul. Żmigrodzkiej obowiązywało dla tramwajów ograniczenie prędkości do 30 km na godzinę. Mieszkańcy skarżyli się również na hałas i w ich imieniu o modernizację zabiegały rady osiedli.

W ciągu alei Hallera MPK wymieniło 600 metrów torów od ul. Mieleckiej do ul. Ojca Beyzyma oraz 1,6 km trakcji. Wzdłuż ul. Żmigrodzkiej, od ul. Broniewskiego do ul. Na Polance, położonych zostało 800 metrów nowego torowiska.

Nowe życie otrzymała również pętla Zawalna. Poza wymianą torów odnowione zostały przejazdy drogowe, przejścia dla pieszych i trasy rowerowe przecinające pętlę.

- Dla nas ważne jest nie tylko to, aby tramwaje jeździły sprawnie i bezpiecznie, ale bardzo zależy nam na estetyce miasta oraz komforcie życia mieszkańców – deklaruje prezes MPK Krzysztof Balawejder. – Robimy wszystko, aby pogodzić sprawne funkcjonowanie komunikacji miejskiej z tymi priorytetami. Stąd też wynika decyzja, aby remontowane odcinki były zielonymi torowiskami. Wszędzie tam, gdzie to możliwe, będziemy stosować takie rozwiązanie.

Wrocławskie torowiska nie wszędzie mogą się zazielenić, nawet w miejscach, gdzie są wydzielone. Jeśli torowisko jest jednocześnie wydzielonym pasem dla autobusów, musi pozostać asfaltowe lub betonowe. Tak jest i pozostanie np. na osi grunwaldzkiej,   od mostu Szczytnickiego aż po most Grunwaldzki.