Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wycieczki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wycieczki. Pokaż wszystkie posty

Dzika przyroda za bilet MPK

Dziś (21.05) Europejski Dzień Obszarów Natura 2000. By z Wrocławia wybrać się na spacer po dowolnym polskim Parku Narodowym – trzeba poświęcić cały dzień i wydać na samą podróż kilkadziesiąt złotych. By odwiedzić niemal równie cenny przyrodniczo obszar Natura 2000 – wystarczy 15 minut i 6,80 w kieszeni. 

Wokół Wrocławia i w samym mieście mamy aż 6 miejsc, które zostały zaliczone do Obszarów Natura 2000. I do każdego z tych miejsc można dotrzeć komunikacją miejską. 

Wystarczy kilkanaście minut w autobusie lub tramwaju MPK i wysiadamy w jednym z miejsc, które eksperci uznali za przyrodniczo cenne nie tylko dla Wrocławia, Polski ale dla całego Starego Kontynentu.  

- We Wrocławiu mamy początek Doliny Widawy zaczynający się Lasem Rędzińskim, są także Grądy Odrzańskie pewnie bardziej kojarzone są z Lasem Strachocińskim, który jest jednym z elementów tego obszaru. Co mamy jeszcze na tej liście? Grądy w Dolinie Odry dostępne od strony Parku Wschodniego. Tam spacerując można się natknąć na „Małą Niagarę” – opowiada kierowca MPK, prywatnie fan wrocławskiej przyrody Zdzisław Wójcik. 

Natura 2000 we Wrocławiu to także cały Las Pilczycki oraz Łęgi nad Bystrzycą osiągalne spacerem z pętli Ratyń. 

Najbardziej tajemniczo brzmi nazwa ostatniego z wrocławskich obszarów Natura2000 – Kumaki Dobrej – by tu dotrzeć, wystarczy wysiąść z autobusu w Ramiszowie. 

Jak tłumaczy kierowca autobusu MPK - Naprawdę wystarczy kilka, kilkanaście minut w pojeździe i już jesteśmy niemal w dziczy. Nawet w Lesie Pilczyckim natknąć się można teraz na motyle z Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt, a pod nogami spotkać kumaka i traszkę. No i grzyby – ale to jesienią! 

Z kolei Grądy Odrzańskie to ptasia ostoja. Wysiadamy z tramwaju linii 3 lub 5 na wysokości Parku Wschodniego, idziemy na dłuższy spacer i patrzymy w niebo – pojawi się trzmielojad, jastrząb, bąk, a na drzewach dzięcioł średni i zielonosiwy. 

Ssaków wrocławianie szukać mogą w Dolinie Widawy spacerując przez Las Leśnicki i Rędziński. Tu czekają sarny, zające, borsuki i nietoperze. A w wodzie wydra pływająca w rozlewisku powstałym po zwaleniu drzewa przez bobra. 

 Jak opowiada kierowca MPK szczególnie lubi linie kończące się na pętlach takich jak Rędzin - Wtedy, po każdym kółku człowiek czuje, jakby co godzinę na kilka minut wylądował na wczasach. Tyle, że zaraz trzeba ruszać w trasę, inaczej niż nasi pasażerowie, którzy często właśnie na spacery po Obszarach Natura 2000 przyjeżdżają miejskim autobusem.

Zdzisław Wójcik, kierowca MPK Wrocław

W pobliże Lasu Pilczyckiego dojedziemy np. autobusem C lub tramwajem 32. 

Z drugiej strony Odry jest Dolina Widawy łatwo osiągalna autobusem 118. 

Grądy Odrzańskie – wysiadamy z 3 lub 5 przy Parku Wschodnim. 

Grądy Dolnej Odry zaczynają się na Wyspie Opatowickiej, w okolice której dojedziemy autobusem 120. 

Na pętli Ratyń wysiądziemy ze 117. 

Najdalej jest do Ramiszowa, ale tu dociera podmiejski autobus 936. 

(materiał MPK Wrocław)

Nowy przewodnik! 150 lat kolei kamiennogórskiej

Na terenie województwa dolnośląskiego obserwuje się bogactwo dziedzictwa kultury materialnej, co jest niewątpliwie mocną stroną regionu (Strategia Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2030, s. 7 i 37). Jak wskazuje Narodowy Instytut Dziedzictwa: „najbardziej uchwytna cecha dziedzictwa kultury województwa dolnośląskiego - to największa liczba zabytków wpisanych do rejestru zabytków w Polsce” (https://www.nid.pl/pl/Regiony/Dolnoslaskie/charakterystyka-dziedzictwa-kulturowego/).

fot. Bogdan Adler
fot. Tomas Sagner
fot. Krzysztof Kociołek

Wśród tej wielości i różnorodności zabytków i pamiątek przeszłości, chcemy przypomnieć przede wszystkim zabytki techniki, przemysłu. Wśród najbardziej znanych i najczęściej polecanych dolnośląskich atrakcji turystycznych zwykle bowiem ich brakuje. Pojawiają się zamki i pałace, zagadkowe i tajemnicze miejsca, znane miasta (Wrocław, Kłodzko, Polanica-Zdrój) i ich charakterystyczne punkty, jak np. Zamek Książ w Wałbrzychu, Kościół Pokoju w Jaworze i Świdnicy czy Wang w Karpaczu. Są to niezaprzeczalnie wspaniałe ślady dawnej świetności, przykłady pięknych i wartych odwiedzenia miejsc, istotne dla naszego dziedzictwa obiekty kultury, stanowią jednak już pewien standard wśród najważniejszych zabytków, najczęściej wskazywanych skarbów dolnośląskiego dziedzictwa. Obok tych zestawień znalazłyby się takie, które koncentrują się na tajemnicach związanych z II wojną światową oraz popularne w ostatnim czasie doniesienia pasjonatów „urbexu”, którzy prezentują miejsca atrakcyjne, interesujące, które jednak nie zawsze są zabytkowe i nie w każdym przypadku stanowią dziedzictwo kulturowe regionu, a i samo ich „zwiedzanie” nieraz może okazać się niebezpieczne, stąd nie dla każdego dostępne.

Mało jednak wśród tych najważniejszych dolnośląskich zabytków, miejsc opisywanych, promowanych i docenianych jest dziedzictwa przemysłowego. W „Programie opieki nad zabytkami województwa dolnośląskiego” wskazano, że jedną z mocnych stron regionu w obszarze dziedzictwa kulturowego jest duży zasób zabytkowych obiektów architektury przemysłowej, zarazem jednak słabą stanowi „znaczna lub całkowita dewastacja obiektów przemysłowych i kolejowych będąca skutkiem ich długotrwałego nieużytkowania” (s. 10).

Tymczasem, jak wskazano w poprzedzającym ten program dokumencie („Program opieki nad zabytkami województwa dolnośląskiego na lata 2015-2018”): „Zważywszy na wczesny, wielokierunkowy i intensywny rozwój gospodarczy Dolnego Śląska (nieporównywalny z innymi regionami kraju) oraz jego wyjątkowe nasycenie różnorodnymi obiektami zabytkowymi w zakresie techniki i przemysłu, potrzebna jest szczególna dbałość o ten segment dziedzictwa kulturowego województwa dolnośląskiego.” (s. 61). Podkreślono zarazem niedostateczne eksponowanie właśnie dziedzictwa przemysłowego (s. 61).

Również w „Strategii Rozwoju Województwa Dolnośląskiego do 2030” wskazano, że słabą stroną regionu jest „znaczna dewastacja zabytkowych obiektów przemysłowych i kolejowych spowodowana ich długotrwałym nieużytkowaniem” (s.37).

Jak wskazano w raporcie „Polacy wobec dziedzictwa” (Narodowy Instytut Dziedzictwa, Warszawa 2017) istnieje ścisły związek pomiędzy wiedzą na temat zabytku (obiektu) a nastawieniem do dziedzictwa kulturowego (s. 24 i nast.). W związku z powyższym warto upowszechniać wiedzę na temat zwłaszcza tych obiektów dziedzictwa kultury materialnej, na temat których niewiele wiadomo.
Przykładem takiego obiektu jest kolej regionu kamiennogórskiego, która jak dotąd nie doczekała się osobnego opracowania, podejmującego w sposób kompleksowy temat jej historii i rozwoju.

Publikacje prasowe nt. kolei (m.in. tej z regionu Kamiennej Góry) są z reguły nieprzychylne i zwykle dążą do obnażenia zaniedbań i niedociągnięć, podczas gdy warto byłoby pokazać mieszkańcom i turystom, jak dużą rolę odgrywa kolej w rozwoju gospodarczym regionu, jakie jest jej znaczenie dla rozwoju turystyki (dawniej i współcześnie, nie tylko w odniesieniu do realizowanego transportu osobowego, ale także szeregu imprez dla mieszkańców i gości, jak np. przejazdy drezynami itp.) oraz jak można wykorzystać jej potencjał. Nasz Przewodnik nie aspiruje do publikacji naukowej, z pewnością jednak przybliży tematykę i będzie stanowić pierwszą regionalną publikację poświęconą kolei w tym regionie.

Na rok 2019 przypada 150-lecie linii kolejowej Sędzisław - Kamienna Góra – Lubawka (ta 6 kilometrowa linia kolejowa została oddana do użytku 29.12.1869 r., stanowiąc wraz z linią kolejową nr 299 Kamienna Góra - Lubawka - Královec pierwsze zbudowane odgałęzienie od Śląskiej Kolei Górskiej). Jest to doskonała okazja, by przybliżyć mieszkańcom regionu informacje na jej temat, ukazać jej rolę i znaczenie w rozwoju regionu, ale przede wszystkim – przedstawić ją jako element dziedzictwa kulturowego regionu, w którym kolej od zawsze miała duże znaczenie i w ostatnich latach je odzyskuje.

Oddajemy w Wasze ręce kolejny przewodnik z naszej serii „Koleją po Dolnym Śląsku”. Poświęcony jest on dziedzictwu przemysłowemu okolic linii kolejowych ziemi kamiennogórskiej.

Ten wybór jest nie przypadkowy, bo ta krótka, licząca zaledwie kilkanaście kilometrów linia kolejowa, biegnąca z Sędzisławia przez Kamienną Górę do Lubawki, została oddana do użytku dokładnie 150 lat temu, 29 grudnia 1869 r. Stanowiła ona pierwsze odgałęzienie Śląskiej Kolei Górskiej, stąd i o tej magistrali kolejowej kilka słów w_tym przewodniku się znalazło. Ostatnią jego część poświęciliśmy natomiast dwóm kolejnym liniom wychodzącym z_Kamiennej Góry - w stronę Krzeszowa i Chełmska Śląskiego oraz w stronę Kowar i Jeleniej Góry, po których niestety pociągi już nie jeżdżą, ale nie można o nich zapominać. Zapraszamy w podróż!



Bezpłatne przewodniki kolejowe po Dolnym Śląsku

Przewodniki, który oddajemy w Wasze ręce w tym roku, mają jak zawsze zachęcać do tego, by poznawać Dolny Śląsk podczas pieszych wędrówek i podróży koleją, łącząć te dwie formy aktywności i pozwalać cieszyć się urokami każdej z nich.


Nowa Ruda / fot. Piotr Weber

Poniżej kilka słów o każdym z przewodników. Każdy możecie zupełnie bezpłatnie pobrać w wersji elektronicznej z naszej strony. Może też otrzymać - oferta ważna do wyczerpania nakładu - wersję drukowaną każdego z przewodników.

150 lat kolei kamiennogórskiej. Jelenia Góra - Wałbrzych - Kamienna Góra
Na rok 2019 przypada 150-lecie linii kolejowej Sędzisław - Kamienna Góra – Lubawka (ta 6 kilometrowa linia kolejowa została oddana do użytku 29.12.1869 r., stanowiąc wraz z linią kolejową nr 299 Kamienna Góra - Lubawka - Královec pierwsze zbudowane odgałęzienie od Śląskiej Kolei Górskiej). Jest to doskonała okazja, by przybliżyć mieszkańcom regionu informacje na jej temat, ukazać jej rolę i znaczenie w rozwoju regionu, ale przede wszystkim – przedstawić ją jako element dziedzictwa kulturowego regionu, w którym kolej od zawsze miała duże znaczenie i w ostatnich latach je odzyskuje. Oddajemy w Wasze ręce kolejny przewodnik z naszej serii „Koleją po Dolnym Śląsku”. Poświęcony jest on dziedzictwu przemysłowemu okolic linii kolejowych ziemi kamiennogórskiej.

kliknij w okładkę aby przejść do pobierania


Koleją po Dolnym Śląsku: Od dworca do dworca
W tym przewodniku opowiadamy o rozwoju kolei przez pryzmat kolejowej architektury i mamy nadzieję, że nasz przewodnik pozwoli Wam odkryć - poza atrakcjami turystycznymi regionu - także urok dolnośląskich linii kolejowych. Różnorodność zabudowań dworcowych, historia ich powstania i zmienność losów jak w soczewce skupiają różnorodność dziejów Dolnego Śląska, podkreślając jednocześnie znaczenie kolei dla rozwoju regionu.

kliknij w okładkę aby przejść do pobierania


Koleją po Dolnym Śląsku: Powiat wrocławski
To przewodnik, w którym znajdziecie informacje na temat interesujących linii kolejowych oraz atrakcji turystycznych położonych wzdłuż lub obok nich. Jesteśmy przekonani, że publikacja, w której nawiązujemy do dawnej i współczesnej historii tego regionu oraz podejmujemy ważny dla niego temat linii kolejowych, ich potencjału i możliwości wykorzystania, może być interesująca zarówno dla mieszkańców, jak i turystów.

kliknij w okładkę aby przejść do pobierania


150 lat linii kolejowej Sędzisław - Kamienna Góra - Lubawka
Ta krótka, bo licząca zaledwie kilkanaście kilometrów linia kolejowa, została oddana do użytku 29 grudnia 1869 r., stanowiąc pierwsze odgałęzienie od Śląskiej Kolei Górskiej. Nie tylko to jednak świadczy o jej wyjątkowości: jest interesująca pod względem technicznym (zastosowane rozwiązania), historycznym i gospodarczym (z uwagi na wpływ na rozwój regionu) i turystycznym (trasa umożliwia podziwianie pięknych widoków i przebiega przez interesujące miejsca).

kliknij w okładkę aby przejść do pobierania


Wszystkie publikacje możecie pobrać z naszej strony (kliknijcie w odpowiednią okładkę) lub odebrać jeden z bezpłatnych egzemplarzy. Miejsca, gdzie m.in. trafiły nasze przewodniki, to:
  • Centrum Informacyjne Karkonoskiego Parku Narodowego w Karpaczu
  • Karkonoska Informacja Turystyczna w Jeleniej Górze
  • Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej w Świdnicy
  • Muzeum Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej
  • Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze
  • Biuro Dworca Wrocław Główny
  • Lniana Chata w Chełmsku Śląskim
  • Muzeum Porcelany w Wałbrzychu
  • Centrum Informacji Turystycznej w Głogowie
  • Informacja Turystyczna w Szklarskiej Porębie
  • Centrum Informacji Turystycznej w Dzierżoniowie
  • Sowiogórskie Centrum Komunikacyjne
  • Poczta i Urząd Gminy w Marciszowie
  • Punkt informacyjny przy Kolorowych Jeziorkach
  • Informacja Turystyczna na dworcu Wrocław Główny
  • Informacja Turystyczna w Piechowicach
  • Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej w Wałbrzychu
  • Urzędzie Miejskim w Siechnicach
  • Punkcie Informacji Turystycznej w Trestnie i Mokrym Dworze

Plecaki spakowane? Bilety zakupione? To sznurujcie buty i w drogę!



Możemy także przesłać Wam wybraną publikację do domu. Aby ją otrzymać prześlijcie zaadresowaną do siebie kopertę ze znaczkiem na adres:

Instytut Dolnośląski, skrytka pocztowa 2388, 50-131 Wrocław 3

Możecie również wpłacić darowiznę w wysokości co najmniej kosztu przesyłki (oczywiście jeśli tylko chcecie, możecie wesprzeć bardziej naszą działalność) na konto:

Instytut Dolnośląski, 28 2130 0004 2001 0663 3879 0001
w temacie podajcie: "darowizna na cele statutowe - koleją po dolnym śląsku"


A następnie wyślijcie nam adres, na jaki mamy wysłać bezpłatny egzemplarz.

Do pierwszych 100 osób (a właściwie 123), które zgłosiły się do nas po 1 sierpnia wysłaliśmy pakiet przewodników na nasz koszt. Jeśli chcesz być na bieżąco z kolejnymi naszymi publikacjami, koniecznie odwiedzaj nasz profil Koleją po Dolnym Śląsku.

Bezpłatna publikacja z okazji 150 lat kolei w Kamiennej Górze

Bardzo nam miło, że na ręce PT Czytelników składamy następny przewodnik z naszej serii „Koleją po Dolnym Śląsku”. Nasza radość jest tym większa, że trafi do miłośników kolejowych podróży w roku, w którym obchodzimy jubileusz 150-lecia linii kolejowej Sędzisław – Kamienna Góra – Lubawka.

Sędzisław / pocztówka ze zbiorów Krzysztofa Kociołka

Ta krótka, bo licząca zaledwie kilkanaście kilometrów linia kolejowa, została oddana do użytku 29 grudnia 1869 r., stanowiąc pierwsze odgałęzienie od Śląskiej Kolei Górskiej. Nie tylko to jednak świadczy o jej wyjątkowości: jest interesująca pod względem technicznym (zastosowane rozwiązania), historycznym i gospodarczym (z uwagi na wpływ na rozwój regionu) i turystycznym (trasa umożliwia podziwianie pięknych widoków i przebiega przez interesujące miejsca).

Przewodnik składa się z dwóch części. Pierwszą jest część historyczno-kolejowa, w której pokrótce omawiamy walory krajobrazowe, jak też powstanie i rozwój linii kolejowej Sędzisław - Ka­mien­na Góra – Lubawka, następnie opisany został regres kolei w re­gionie kamiennogórskim na przełomie wieków oraz przywrócenie połączeń kolejowych (od sezonowych po całoroczne). Wszystkich bardziej zainteresowanych tym tematem zapraszamy do naszej drugiej publikacji, która ukaże się już wkrótce i będzie nosiła tytuł: "Koleją po Dolnym Śląsku: 150 lat linii kolejowej Sędzisław - Kamienna Góra - Lubawka. Historia i współczesność".

Część druga przewodnika ma natomiast charakter turystyczny – w niej zabieramy Was, Drodzy Czytelnicy, w podróż po regionie – ziemi kamiennogórskiej, która ma turystom wiele do zaoferowania. Całość ilustrujemy archiwalnymi i współ­cze­snymi fotografiami. Zapraszamy! 

Stacja w Lubawce, 2 maja 2017 roku / fot. Wojciech Głodek
Przejazd pociągiem z Sędzisławia do Lubawki i dalej w kierunku granicy z Republiką Cze­ską pozwala na podziwianie wielu pasm i szczytów górskich, co na pierwszy rzut oka nie wydaje się oczywiste. W ciągu niespełna półgodzinnej podróży mamy okazję obserwować zarówno najwyższy szczyt Karkonoszy, jak i niższe wzniesienia wchodzące w skład gór Wałbrzyskich, Kruczych (Kamiennych) czy też Rudaw Janowickich. Już na samym początku wycieczki podczas wyjazdu ze stacji Sędzisław można między drzewami dostrzec Śnieżkę, która będzie pojawiać się także na kolejnych fragmentach trasy.

Na początkowym etapie linia kolejowa do Kamiennej Góry odbija łukiem w lewo od głównej trasy biegnącej do Jeleniej Góry i prowadzi Obniżeniem Lesku pozwalając na oglądanie masywu Krąglaka (692 m n.p.m.) oraz Gór Lisich. Na odcinku z Sędzisławia do Kamiennej Góry znajdują się dwa stalowe mosty kratownicowe nad rzekami Lesk oraz Bóbr. Po minięciu drugiego linia kolejowa niemal do samej Lubawki jest poprowadzona w jego dolinie. Wówczas po lewej stronie odsłaniają się widoki na Trójgarb (778 m n.p.m.) oraz (momentami) na Chełmiec (851 m n.p.m.).

SA134-007 Jako pociąg osobowy nr 25401 relacji Jelenia Góra – Trutnov hl.n. zbliża się do przystanku osobowego Błażkowa, 2 wrzesień 2017 r. / fot. Krzysztof Kociołek
Zbliżając się do Kamiennej Góry można ujrzeć wzniesienia Czarnego Lasu, u którego podnóża zostało wybudowane Osiedle Krzeszowskie. Zaś po wyjeździe - ponownie podziwiać panoramę Karkonoszy oraz należącą do Rudaw Janowickich Wielką Kopę (871 m n.p.m.), która wybija się na pierwszy plan. Szczególnie interesujący odcinek rozpoczyna się w Błażkowej, wsi położonej w przewężeniu mię­dzy Wzgórzami Bramy Lubawskiej a Górami Kruczymi. Tuż za przystankiem linia ko­le­jo­wa jest otoczona z obydwu stron górami, a rów­no­legle do niej biegnie lokalna droga i płynie rzeka Bóbr.

Po minięciu przez pociąg masywu Skowrońca otwiera się widok na Lubawkę i charakterystyczne szczyty Gór Kruczych ze Świętą Góra (701 m n.p.m.) i Polską Górą (791 m n.p.m.) na czele. Oznacza to, że skład wjechał już w obszar Bramy Lubawskiej. Jest to obniżenie między Karkonoszami a Górami Kruczymi (od wschodu), którym przebiega umowna granica Sudetów Środkowych i Za­cho­dnich. Wytrasowanie tędy linii kolejowej umożliwia obserwację na tym kilkukilometrowym odcinku aż do czeskiego Královca pięknej panoramy Grzbietu Lasockiego (Karkonosze Wschodnie) z górującą nad nim Śnieżką.

Szynobus 810 543-9 jako pociąg osobowy nr 25405 relacji (Sędzisław) Kamienna Góra – Trutnov hl.n. zmierza w kierunku przystanku osobowego w Lubawce. W tle widoczna Święta Góra, 2 czerwiec 2018 r. – autor Maciej Mikołajczak

Ten przewodnik będzie dostępny zarówno w wersji on-line, jak i w wersji papierowej. Do pierwszych 100 osób, które zgłoszą się do nas w sierpniu, wyślemy papierowy przewodnik bezpłatnie. Szczegóły wkrótce.

Bezpłatne egzemplarze będzie można także otrzymać w niektórych punktach informacji turystycznej oraz na niektórych dworcach. Liczba egzemplarzy jest ograniczona!

Zaglądajcie tu, aby nie przeoczyć zapisów na bezpłatny egzemplarz!

Życzymy Wam wszystkim dobrej podróży!





Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

Następny przewodnik! Koleją po powiecie wrocławskim już w sierpniu

To będzie już czwarty przewodnik po atrakcjach z koleją związanych, jaki oddamy w Wasze ręce. Zapraszamy na wycieczkę dookoła Wrocławia po wszystkich stacjach i przystankach położonych we wrocławskim powiecie ziemskim.


fot. Piotr Weber
Powiat wrocławski ziemski został utworzony wraz z początkiem roku 1999 na mocy Ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopnio­wego podziału terytorialnego państwa. Obejmuje obszar wokół Wrocławia, na wschód i południe od miasta, które wprawdzie jest jego siedzibą, jednak samo tworzy odrębny powiat grodzki. W skład powiatu wrocławskiego ziemskiego wchodzą trzy gminy miejsko-wiejskie:
  • Kąty Wrocławskie,
  • Siechnice, 
  • Sobót­ka 
oraz sześć gmin wiejskich:
  • Czernica, 
  • Długołęka, 
  • Jordanów Śląski, 
  • Kobierzyce, 
  • Mietków, 
  • Żórawina.

Kąty Wrocławski / fot. Piotr Weber
Długołęka / fot. Wojciech Głodek

Po­wiat wrocławski ma dużo do zaoferowania turystom – na jego terenie znajduje się wiele zabytków, interesujących miejsc i pięknych krajobrazów. Co ważniejsze – do wielu z nich można dotrzeć koleją. I w taką właśnie kolejową podróż po terenie powiatu wrocławskiego Was zapraszamy!

Proponujemy Wam przewodnik, w którym znajdziecie informacje na temat interesujących linii kolejowych oraz atrakcji turystycznych położonych wzdłuż lub obok nich. Jesteśmy przekonani, że publikacja, w której nawiązujemy do dawnej i współczesnej historii tego regionu oraz podejmujemy ważny dla niego temat linii kolejowych, ich potencjału i możliwości wykorzystania, może być interesująca zarówno dla mieszkańców, jak i turystów.

W naszej podróży przez powiat wrocławski drogami żelaznymi odkrywamy piękno i historię współtworzących go miejscowości. Tym samym zachęcamy Was, Drodzy Czytelnicy, by odkrywać region podróżując koleją i odwiedzając miejscowości położone przy liniach kolejowych.
Proponujemy skorzystanie z linii kolejowych wychodzących z Wrocławia w pięciu kierunkach:
  • Wałbrzycha, 
  • Kłodzka, 
  • Opola, 
  • Jelcza-Laskowic,
  • Oleśnicy. 
Gminy, do których zajrzymy, to
  • Mietków, 
  • Kąty Wrocławskie, 
  • Żórawina, 
  • Siechnice, 
  • Czernica,
  • Długołęka. 

Czernica / fot. Piotr Weber

fot. Piotr Weber

Po drodze zatrzymywać się będziemy na takich stacjach i przystankach, jak
  • Smolec, 
  • Sadowice Wrocławskie, 
  • Kąty Wrocławskie, 
  • Mietków, 
  • Smardzów Wro­cław­ski, 
  • Żórawina, 
  • Węgry, 
  • Święta Katarzyna, 
  • Zębice Wro­cła­w­skie, 
  • Siechnice, 
  • Zakrzów Kotowice, 
  • Czernica, 
  • Dłu­gołęka, 
  • Borowa Oleśnicka.

Mamy nadzieję, że nasz przewodnik pozwoli Wam dostrzec poza atrakcjami turystycznymi regionu także potencjał linii kolejowych. Gotowi do odjazdu?

Zapraszamy!

Ten przewodnik będzie dostępny zarówno w wersji on-line, jak i w wersji papierowej. Do pierwszych 100 osób, które zgłoszą się do nas w sierpniu, wyślemy papierowy przewodnik bezpłatnie. Szczegóły wkrótce.

Bezpłatne egzemplarze będzie można także otrzymać w niektórych punktach informacji turystycznej oraz na niektórych dworcach. Liczba egzemplarzy jest ograniczona!

Zaglądajcie tu, aby nie przeoczyć zapisów na bezpłatny egzemplarz!

Życzymy Wam wszystkim dobrej podróży!



Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Powiatu Wrocławskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

Nowy przewodnik! "Od dworca do dworca" już w sierpniu!

Przewodnik, który oddajemy w Wasze ręce, jest trzecim z serii "5 tras". Tym razem nasza podróż biec będzie od dworca do dworca. Jest to znakomita okazja do przedstawienia interesujących obiektów infrastruktury kolejowej na Dolnym Śląsku. 

Rudna Gwizdanów / fot. Kamil Kołacz
Dzierżoniów Śląski / fot. Wojciech Głodek

W przewodniku uwzględniliśmy pięć interesujących propozycji wycieczek na trasach:
  • z Jeleniej Góry do Szklarskiej Poręby Górnej,
  • z Kłodzka Głównego do Polanicy-Zdroju
  • z Wałbrzycha Szczawienka do Kamiennej Góry,
  • z Wołowa do Głogowa,
  • z Jaworzyny Śląskiej do Dzierżoniowa Śląskiego.
Proponujemy Wam 5 tras i każdej poświęcamy odrębny rozdział, w którym znajdziecie opis proponowanej wycieczki oraz charakterystykę najciekawszych atrakcji turysty­cznych na trasie. Przede wszystkim jednak opisujemy budynki dworcowe, na które chcemy tym razem zwrócić szczególną uwagę. Dla zilustro­wa­­nia piękna i bogactwa dziedzictwa ma­te­rial­ne­go i przyrodniczego regionu, do każdej z tras do­bra­liśmy zdjęcia, ukazujące jej wy­jątkowy urok.

Opowiadamy o rozwoju kolei przez pryzmat kolejowej architektury i mamy nadzieję, że nasz przewodnik pozwoli Wam odkryć - poza atrakcjami turystycznymi regionu - także urok dolnośląskich linii kolejowych. Różnorodność zabudowań dworcowych, historia ich powstania i zmienność losów jak w soczewce skupiają różnorodność dziejów Dolnego Śląska, podkreślając jednocześnie zna­czenie kolei dla rozwoju regionu.

Dzięki opisywaniu atrakcji turystycznych leżących wzdłuż linii kolejowych promujemy nasz region wśród wszystkich tych, których interesuje kolej, rozwój linii kolejowych i ich dostępność dla turystów, czy też po prostu – mieszkańców innych regionów kraju i zagranicy, którzy szukają pomysłu na interesującą wycieczkę łączącą przeszłość z teraźniejszością.

Wołów / fot. Piotr Weber
Jaworzyna Śląska / fot. Joanna Witek

Nasze przewodniki online spotkały się z Waszym ogromnym zainteresowaniem i odebraliśmy mnóstwo pozytywnych informacji zwrotnych, za które bardzo dziękujemy. Otrzymywaliśmy sporo zamówień na kolejne egzemplarze papierowe, także po wyczerpaniu nakładu i bardzo żałujemy, że nie mogliśmy Wam już ich wysłać. Cały czas dostępne są jednak w wersji online:


Tegoroczny przewodnik również będzie dostępny zarówno w wersji on-line, jak i w wersji papierowej. Do pierwszych 100 osób, które zgłoszą się do nas w sierpniu, wyślemy papierowy przewodnik bezpłatnie. Szczegóły wkrótce.

Bezpłatne egzemplarze będzie można także otrzymać w niektórych punktach informacji turystycznej oraz na niektórych dworcach. Liczba egzemplarzy jest ograniczona!

Zaglądajcie tu, aby nie przeoczyć zapisów na bezpłatny egzemplarz!

Życzymy Wam wszystkim dobrej podróży!


Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

5 tras kolejowo-pieszych: Wałbrzych - Mieroszów

Wałbrzych to miasto o długiej historii, często niesłu­sznie kojarzone tylko z kopalniami, przemysłem i tym sa­mym z dymem, szarością i pyłem. Dziś to już zupełnie inna miejscowość, która szybko się zmienia i otwiera na turystykę.

EP07-1025 z IC Hetman PKP Intercity do stacji Hrubieszów Miasto wjeżdża w perony dworca Wałbrzych Główny - widok ze szczytu hałdy Mieszko / fot. Mateusz Słobodzian, 27 grudnia 2017 roku

Piękny, odnowiony rynek i jego najbliższe okolice zachęcają do odwiedzenia centrum miasta. Wałbrzych to nie tylko wszystkim znany Zamek Książ i "złoty pociąg", ale także Centrum Nauki i Sztuki "Stara Kopalnia" z najstarszym i największym zachowanych zespołem górniczych budowli przemysłowych oraz wiele industrialnych zabytków w całym mieście. Dodatkową atrakcję stanowi fakt, że bez względu na to, w której części miasta się znajdziemy, zawsze otaczać będą nas góry.

Mieroszów to niewielkie miasteczko położone u podnóża Gór Suchych z uroczym małym rynkiem otoczonym niskimi kamieniczkami z różnych okresów architektoni­cz­nych. Na szczególną uwagę zasługuje ratusz z końca XIX wieku, który wcześniej pełnił rolę domu handlowego.

Między Wałbrzychem Głównym a Mieroszowem w weekendy i święta od maja do początku września kursują 4 pary klimatyzowanych szynobusów Kolei Dolnośląskie. Do Wałbrzycha docierają bezpośrednie pociągi z Wro­cławia, Jeleniej Góry, Kłodzka, Poznania, War­sza­wy czy Białe­go­sto­ku.

Poza okresem kursowania po­cią­gów wycie­czkę do Mieroszowa można zrealizować korzystając z busów lub linii nr 15 komunikacji miejskiej w Wałbrzychu, która dojeżdża także do czeskiego Mezimesti.

SA134-003 Kolei Dolnośląskich wjeżdża do tunelu koło Unisławia Śląskiego / fot. Piotr Weber, 14 lipca 2018 roku
Jeśli do Mieroszowa przyjedziemy pociągiem, na szlak możemy wejść od razu po wyjściu z szynobusa. Można jednak zdecydować się na dodatkowy spacer i przed wstąpieniem na szlak obejrzeć centrum Mieroszowa. Warty uwagi jest zabytkowy rynek z ratuszem i kamieniczkami, stojący nieopodal kościół z XV wieku czy budynek dawnej katolickiej szkoły z XVI wieku.

Potem wybieramy się niebieskim szlakiem turystycznym w stronę Sokołowska. Trasa jest łatwa, nie ma dużych przewyższeń, obfituje jednak w ciekawe widoki. Początkowe odcinki prowadzą po odkrytym terenie, a potem wchodzimy do lasu, aby po 2 i pół godzinie dotrzeć do Sokołowska, jednej z bardziej niezwykłych miejscowości na Dolnym Śląsku.

Sokołowsko to uzdrowisko słynne niegdyś w całej Europie. Określa się je mianem śląskiego Davos, choć powinno być odwrotnie, bo to na wzór dawnego Sokołowska został stworzony w Davos ośrodek leczenia gruźlicy. Wybudowane w 2 połowie XIX wieku budynki uzdrowiskowe w Sokołowsku do dziś zachwycają swoim pięknem i rozmachem, choć wiele z nich obecnie jest opuszczonych i znajduje się w nie najlepszym stanie technicznym.

Uzdrowisko działało jeszcze kilka lat po II wojnie światowej, potem jednak miasteczku wiodło się coraz gorzej. O Sokołowsku i związkach tej miejscowości ze znanym reżyserem Krzysztofem Kieślowskim pisaliśmy w 15 i 16 numerze kwartalnika Przystanek Dolny Śląsk.

Rynek w Mieroszowie / fot. Piotr Weber, 14 lipca 2018 roku
W Sokołowsku warto zwrócić uwagę na prawosławną cerkiew św. Michała Archanioła zbudowaną na początku XX wieku specjalnie dla kuracjuszy przyjeżdżających do pruskiego uzdrowiska z Rosji. Po II wojnie światowej cerkiew podzieliła los wielu innych kościółków i została całkowicie zapomniana, przez pewien czas funkcjonowała w niej kostnica, a potem... dom letniskowy.

O dawnej cerkwi polski Kościół Prawosławny dowiedział się przypadkiem dzięki wzmiance w lokalnej gazecie. Udało się ją odkupić i odremontować. Potem została konsekrowana i obecnie w Sokołowsku parafia prawosławna ma dwóch wiernych, zaś samą Cerkiew można zwiedzać. Po klucz trzeba się udać do Domu św. Elżbiety leżącego przy drodze prowadzącej do świątyni.

Między Sokołowskiem i Mieroszowem a Wałbrzychem kursują autobusy komunikacji miejskiej oraz sporo prywatnych busów. Jadąc do Wałbrzycha najlepiej wysiąść na pl. Solidarności koło Muzeum Porcelany, skąd do rynku jest kilka minut, zaś chcąc dostać się z centrum do dworca, należy iść na pl. Tuwima.

W samym centrum Wałbrzycha warto zobaczyć:
  • rynek wraz z otaczającymi go zabytkowymi kamienicami, z których na szczególną uwagę zasługują "Pod Kotwicą", "Pod trzema różami" i "Pod Atlantami",
  • plac Magistracki z 1854 roku z neogotyckim ratuszem z XIX w., budynkiem prokuratury (dawnym Bankiem Rzeszy) oraz zabytkowymi kamienicami,
  • neogotycki kościół pw. Aniołów Stróżów z pocz. XX w., kościół ewangelicki z końca XVIII w. oraz kościół MB Bolesnej (najstarsza świątynia w mieście),
  • Muzeum Porcelany mieszczące się w klasycystycznym pałacu kupieckiej rodziny Albertich z pocz. XIX w.,
  • renesansowy Pałac Czettritzów z XVII w. mieszczące obecnie Państwową Wyższą Szkołę Zawodową, a wcześniej Urząd Wojewódzki,
  • budynek dawnych Domów Towarowych "Centrum" z 1928 r. i neogotycki budynek Poczty Głównej z 1907 r. 
Dworzec Wałbrzych Główny od strony podjazdu / fot. Piotr Weber
Dworzec kolejowy Wałbrzych Główny położony na wysokości 500 m n.p.m. jest jednym z najwyżej położonych w Polsce. Oddano go do użytku w 1867 r. Dworzec znajduje się w peryferyjnej dzielnicy Podgórze. Rozległa, otoczona górami stacja, podobnie jak i położony obok niej most krato­w­nicowy na linii do Kłodzka, wzbudzi na pewno zain­te­re­sowanie każdego miłośnika kolei.

Proponowana wycieczka

  • przyjazd do Wałbrzycha Głównego: 9:13 (Kłodzko), 9:42 (Wrocław), 10:12 (Jelenia Góra)
  • przejazd pociągiem do Mieroszowa o 10:37 (27 min., cena biletu 5,00 zł, zakup u konduktora)
  • szlakiem turystycznym do Sokołowska (ok. 2-3 godz.)
  • zwiedzanie Sokołowska (ok. 1-2 godz.)
  • powrót do Wałbrzycha autobusem linii 15 o 15:27 (cena biletu 3,20 zł, zakup u kierowcy, 25 min.)
  • zwiedzanie centrum Wałbrzycha, obiad (2 godz.)
  • powrót na dworzec autobus linii A o 18:14/18:29 (12 min.)
  • wyjazd z Wałbrzycha Głównego: 18:31 (Wrocław), 18:48 (Jelenia Góra), 18:57 (Kłodzko)
Więcej propozycji wycieczek pieszo-kolejowych po Dolnym Śląsku w naszej publikacji "Koleją po Dolnym Śląsku", którą możesz otrzymać także w wersji papierowej (aby uzyskać więcej informacji kliknij w okładkę):



Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

5 najpiękniejszych tras: wycieczki kolejowo-piesze

Przewodnik, który oddajemy w Wasze ręce, zachęca do tego, by poznawać Dolny Śląsk podczas pieszych wędrówek i podróży koleją, przy czym wszystkie zaproponowane tutaj wycieczki łączą te dwie formy aktywności pozwalając cieszyć się urokami każdej z nich.

Szklarska Poręba Górna / fot. Mateusz Słobodzian

Dynamiczny rozwój kolei na Dolnym Śląsku, który przypadł na II połowę XIX wieku, zapoczątkował także rozwój turystyki – obszary te od dawna są zatem ściśle ze sobą związane. Turyści pociągami dojeżdżali zarówno w miejsca niedzielnych wycieczek, jak i na długie, wielodniowe czy nawet wielotygodniowe pobyty. Dzisiaj na nowo odkrywamy możliwości, jakie daje turystom dobrze funkcjonująca kolej i korzystamy z niej nie tylko wyjeżdżając na dwutygodniowe ferie, ale także przy okazji kilkugodzinnych wypadów za miasto.

Co więcej - ostatnie lata pokazały, że kolej może nie tylko stanowić idealny dla turysty środek transportu, ale sama w sobie może stać się atrakcją turystyczną. Po latach zaniedbań rewitalizujemy niewykorzystywane od dawna linie kolejowe, a oferta przewoźników w coraz większym stopniu uwzględnia potrzeby tych, którzy do pociągu wsiadają z plecakiem zapakowanym na piesze – nizinne czy górskie - wędrówki.

Most w okolicach Janowic Wielkich / fot. Bogdan Adler

Z tego też względu proponujemy Wam przewodnik po Dolnym Śląsku, w którym znajdziecie informacje na temat interesujących linii kolejowych oraz atrakcji turystycznych, do których możecie dotrzeć podróżując koleją i wstępując na turystyczne szlaki zlokalizowane w pobliżu dworców. Jesteśmy przekonani, że kolejna już nasza publikacja, w której nawiązujemy do dawnej i współczesnej historii tych ziem oraz podejmujemy ważny dla regionu temat linii kolejowych, ich potencjału i możliwości wykorzystania, może być interesująca zarówno dla mieszkańców, jak i turystów.

 W przewodniku przedstawiamy pięć propozycji, które obejmują interesujące i pozwalające cieszyć się walorami dolnośląskiej przyrody i architektury trasy kolejowe i szlaki piesze. Każda z tych propozycji to okazja do odkrycia skrawka regionalnej historii, poznania interesujących zabytków i zrealizowania przyjemnej podróży koleją.  Zabieramy Was do Szklarskiej Poręby, Jaworzyny Śląskiej, Świdnicy, Wałbrzycha, Mieroszowa, Sokołowska, Ząbkowic Śląskich, Barda, Jeleniej Góry, Wojanowa, Łomnicy i Janowic Wielkich.

Proponujemy Wam pięć tras kolejowo-pieszych i każdej poświęcamy odrębny rozdział, w którym znajdziecie trasę proponowanej wycieczki (w tym przykładowy plan z uwzględnieniem rozkładu jazdy pociągów) oraz charakterystykę najważniejszych, najciekawszych atrakcji turystycznych na trasie. Ze względu na liczne prace modernizacyjne i związane z tym częste zmiany rozkładów jazdy przed każdym wyjazdem prosimy o sprawdzenie aktualnego rozkładu jazdy na stronach internetowych przewoźników.

Most nad potokiem Jugowskim / fot. Piotr Weber

Dla zilustrowania piękna i bogactwa przyrody i dziedzictwa materialnego regionu, do każdej z tras dobraliśmy zdjęcia, ukazujące jej wyjątkowe piękno i urok. Mamy nadzieję, że nasz przewodnik pozwoli Wam odkryć poza atrakcjami turystycznymi regionu także potencjał linii kolejowych; że dzięki niemu w swoich wyjazdowych planach coraz częściej uwzględniać będziecie rozkład jazdy pociągów.

Korzystanie z linii kolejowych w planowaniu różnych, krótszych i dłuższych turystycznych wypadów, to wygoda i gwarancja wypoczynku. Piękne i różnorodne zabudowania dworcowe, biegnące wzdłuż lub w poprzek linii kolejowych szlaki turystyczne, majestatyczne góry i urokliwe doliny – to wszystko można zobaczyć podczas jednej wycieczki, którą zrealizujecie łącząc spacer z podróżą koleją.

Aby otrzymać bezpłatny przewodnik pocztą do domu trzeba polubić stronę Koleją po Dolnym Śląsku i wysłać adres, na który mamy chciecie otrzymać przewodnik, na kolej@przystanekd.pl. Liczba egzemplarzy ograniczona: 150 sztuk. Pozostało: 117 sztuk.  Pozostało: 67 sztuk. Pozostało: 31 sztuk. NAKŁAD WYCZERPANY, zapraszamy do czytania wersji elektronicznej.

Plecaki spakowane? Bilety zakupione? To sznurujcie buty i w drogę!




Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.


Aby sprawdzić gdzie są dostępne przewodniki lub zamówić egzemplarz pocztą kliknij w okładkę.

5 najpiękniejszych tras: do pobrania!

Przewodnik, który oddajemy w Wasze ręce, zachęca do tego, by poznawać Dolny Śląsk podczas pieszych wędrówek i podróży koleją, przy czym wszystkie zaproponowane tutaj wycieczki łączą te dwie formy aktywności pozwalając cieszyć się urokami każdej z nich. 

Bardo Śląskie / fot. Piotr Weber
Dynamiczny rozwój kolei na Dolnym Śląsku, który przypadł na II połowę XIX wieku, zapoczątkował także rozwój turystyki – obszary te od dawna są zatem ściśle ze sobą związane. Turyści pociągami dojeżdżali zarówno w miejsca niedzielnych wycieczek, jak i na długie, wielodniowe czy nawet wielotygodniowe pobyty. Dzisiaj na nowo odkrywamy możliwości, jakie daje turystom dobrze funkcjonująca kolej i korzystamy z niej nie tylko wyjeżdżając na dwutygodniowe ferie, ale także przy okazji kilkugodzinnych wypadów za miasto.

W tym przewodniku proponujemy Wam pięć tras kolejowo-pieszych i każdej poświęcamy odrębny rozdział, w którym znajdziecie trasę proponowanej wycieczki (w tym przykładowy plan z uwzględnieniem rozkładu jazdy pociągów) oraz charakterystykę najważniejszych, najciekawszych atrakcji turystycznych na trasie. Każda z tych propozycji to okazja do odkrycia skrawka regionalnej historii, poznania interesujących zabytków i zrealizowania przyjemnej podróży koleją. Zabieramy Was do Szklarskiej Poręby, Jaworzyny Śląskiej, Świdnicy, Wałbrzycha, Mieroszowa, Sokołowska, Ząbkowic Śląskich, Barda, Jeleniej Góry, Wojanowa, Łomnicy i Janowic Wielkich. 

Szklarska Poręba Górna / fot. Wojciech Głodek
Dzięki wsparciu naszych partnerów oraz dofinansowaniu z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego publikacja jest całkowicie bezpłatna. Możecie ją pobrać z naszej strony (kliknijcie w okładkę na dole tego posta) lub odebrać jeden z bezpłatnych egzemplarzy. Miejsca, gdzie są dostępne to:
  • Centrum Informacyjne Karkonoskiego Parku Narodowego w Karpaczu
  • Karkonoska Informacja Turystyczna w Jeleniej Górze
  • Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej w Świdnicy
  • Muzeum Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej
  • Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej w Wałbrzychu
  • Gminna Informacja Turystyczna w Janowicach Wielkich
  • Biuro Dworca Wrocław Główny
  • BOK Kolei Dolnośląskich na stacji Wrocław Główny
  • BOK Kolei Dolnośląskich na stacji Legnica
Plecaki spakowane? Bilety zakupione? To sznurujcie buty i w drogę!





Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

5 najpiękniejszych tras: już w sierpniu!

Wydany przez nas w zeszłym roku przewodnik "Koleją po Dolnym Śląsku: 5 najpiękniejszych tras" cieszył się Waszym ogromnym zainteresowaniem, stąd przyszedł czas na reedycję. Tym razem pokażemy Wam pięć najciekawszych wycieczek pieszo-rowerowych po Dolnym Śląsku.

Nasz projekt to odpowiedź na problemy ze słabo rozwiniętą ofertą turystyczną regionu, w tym – niepełnym wykorzystaniem olbrzymiego potencjału turystycznego województwa. Od czterech lat staramy się zachęcać do korzystania z transportu zbiorowego (kolejowego), co jest także działaniem na rzecz ochrony środowiska i zrównoważonego transportu.

Ludwikowice Kłodzkie, 7 października 2017 roku / fot. Piotr Weber
Dzięki opisywaniu atrakcji turystycznych leżących wzdłuż linii kolejowych promujemy nasz region wśród wszystkich tych, których interesuje kolej, rozwój linii kolejowych i ich dostępność dla turystów, czy też po prostu – mieszkańców innych regionów kraju i zagranicy, którzy szukają pomysłu na interesującą wycieczkę łączącą przeszłość z teraźniejszością.

Nasze przewodniki online oraz zeszłoroczny przewodnik papierowy spotkały się z Waszym ogromnym zainteresowaniem i odebraliśmy mnóstwo pozytywnych informacji zwrotnych, za które bardzo dziękujemy. Otrzymywaliśmy sporo zamówień na kolejne egzemplarze papierowe, także po wyczerpaniu nakładu i bardzo żałujemy, że nie mogliśmy Wam już ich wysłać. Cały czas dostępna jest jednak wersja online Koleją po Dolnym Śląsku: 5 najpiękniejszych tras.

Wskazująca podstawowe kierunki rozwoju Dolnego Śląska Strategia Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2020 docenia wagę turystyki i zrównoważonego transportu w rozwoju regionu.
Zgodnie z nią region posiada wszechstronny potencjał turystyczny (kultura, zabytki, walory naturalne, transgraniczne położenie), który to potencjał decyduje, że na Dolnym Śląsku na brak turystów nie można narzekać, co znajduje wyraz w ciągle wzrastającej ich liczbie.

Ogorzelec, linia 308, luty 2004 roku / fot. Bogdan Adler
Jednocześnie Strategia Rozwoju zaznacza, że województwo posiada niewykorzystany potencjał istniejących linii kolejowych. Tymczasem współcześnie turyści liczą na niekonwencjonalne propozycje, ściśle dopasowane do ich potrzeb propozycje. Stąd rozwój na przykład turystyki industrialnej czy militarnej. Obok nich znajduje się turystyka kolejowa, która na Dolnym Śląsku mogłaby z pewnością zająć miejsce szczególne. Mamy sławne Muzeum w Jaworzynie Śląskiej, mapy prężnie działający Klub Sympatyków Kolei we Wrocławiu czy kolejkę wąskotorową w Krośnicach. Mamy też bardzo dużo linii kolejowych.

Z uwagi na dość gęstą sieć kolei na Dolnym Śląsku oraz ich położenie w pobliżu ciekawych tras turystycznych i miejscowości oferujących turystom wiele atrakcji, warto chcemy promować inicjatywy, które łączą potencjał turystyczny regionu z możliwościami, jakie daje kolej. Stąd właśnie wydawany od 2015 roku przez Instytut Dolnośląski przewodnik Koleją pod Dolnym Śląsku. Jesteśmy przekonani, że wydawanie takiego przewodnika z położeniem nacisku na istotny dzisiaj dla regionu temat linii kolejowych, ich potencjału i możliwości wykorzystania, z pewnością zainteresuje zarówno mieszkańców, jak i turystów – także tych potencjalnych – naszym regionem.

Wałbrzych Główny, 10 maja 2017 roku / fot. Mateusz Słobodzian
Niezależnie od "dużego" przewodnika, który będzie dostępny tylko w wersji elektronicznej, w tym roku planujemy wydać także mały przewodnik w wersji papierowej. Będziemy w nim odkrywać region podróżując koleją i wskazując atrakcje miejscowości położonych przy liniach kolejowych oraz atrakcyjne trasy dla miłośników wycieczek pieszych. Uwzględnimy pięć interesujących propozycji wycieczek:
  1. Szklarska Poręba - Polana Jakuszycka (pociągiem) i powrót na pieszo przez Szrenicę
  2. Jaworzyna Śląska - Świdnica (pociągiem) i spacer po Świdnicy
  3. Wałbrzych - Mieroszów (pociągiem) i powrót na pieszo przez Sokołowsko
  4. Ząbkowice Śląskie - Bardo (pociągiem) i spacer na Kalwarię lub spływ przełomem bardzkim
  5. Jelenia Góra - Janowice Wielkie (pociągiem) i powrót na pieszo przez Dolinę Pałaców i Ogrodów
Każdej z tras będzie poświęcony odrębny rozdział, na którego treść składać się będzie opis zawierający: trasę proponowanej wycieczki (w tym przykładowy plan z uwzględnieniem rozkładu pociągów) oraz charakterystykę najważniejszych atrakcji na trasie. Przewodnik ukaże się zarówno w formie papierowej, tradycyjnej, jak i w formie e-booka. Aby dowiedzieć się jak zamówić bezpłatną wersję, kliknicie w okładkę poniżej.


Wydanie niniejszej publikacji jest współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Publikacja będzie dostępna w wybranych punktach Dolnego Śląska.

5 tras, które musisz zobaczyć przed końcem lata

Koniec wakacji to nie tylko mniej słońca i wolnego czasu, to także mniej pociągów i połączeń, a nawet całkowity ich brak na niektórych – sezonowych - trasach, zatem wykorzystajmy ostatnie dni sierpnia i - w drogę!

O połączeniu Jelenia Góra - Trutnov hl.n. pisaliśmy już na naszym blogu. Łagodny profil tej linii mógłby sugerować, że szlak jest monotonny i niezbyt ciekawy, tymczasem jest tutaj jednak wiele malowniczych krajobrazów Gór Kruczych i Bramy Lubawskiej. Przy dobrej pogodzie za niewysokim masywem Gór Kruczych można dostrzec także urzekającą panoramę Karkonoszy wraz ze Śnieżką górującą nad całym krajobrazem. Niezapomniane wrażenie robi też widok na częściowo zalesione, a częściowo pokryte polami śródgórskie obniżenie terenu w Bramie Lubawskiej, największe w Sudetach, tworzące naturalną granicę między Sudetami Zachodnimi a Sudetami Środkowymi.

Jelenia Góra – Sędzisław – Trutnov hl.n. – Sędzisław – Jelenia Góra
07:44 – 08:12/08:18 – 09:33/09:48 – 10:49/10:55 – 11:24
11:43 – 12:17/12:36 – 13:38/14:25 – 15:34/15:40 – 16:08
16:30 – 16:58/17:04 – 18:06/19:09 – 20:13/20:25 – 20:54

ostatnie kursy: 2 i 3 września

SA134-006 z pierwszym tego dnia pociągiem z Trutnova do Jeleniej Góry / fot. Maciej Mikołajczak, 25 czerwca 2017 roku

Położone nad Nysą Łużycką miasto Forst zostało 13 lat temu nazwane "Miastem Róż". Miano to zawdzięcza swojemu ponad stuletniemu Ogrodowi Różanemu, uznawanemu często za jeden z najpiękniejszych parków Niemiec. Na obszarze 17 ha można obejrzeć ponad 40 tysięcy krzewów różanych w ponad 700 odmianach. Tym, co docenią przede wszystkim miłośnicy tych kwiatów, będą: róża zielona, róża czteropłatkowa oraz róża czarna. Wszystkich innych zachwyci z pewnością zapach, piękne fontanny i zadbane alejki. Do Forst w wakacyjne weekendy przedłużono 2 pary pociągów z Wrocławia i Legnicy.

Wrocław Główny – Legnica – Forst Lausitz – Legnica – Wrocław Główny
08:15 – 09:04/09:06 – 11:16/12:30 – 14:32(przesiadka)14:41 – 15:31
14:45 – 15:36(przesiadka)15:49 – 17:50/18:30 – 20:40/20:42 – 21:42

ostatnie kursy: 2 i 3 września

Ostdeutscher Rosengarten in Forst (Lausitz) / fot. A.Savin, 22 września 2016 roku

Często myśląc o "wielkiej kolei" zauważamy tylko i wyłącznie składy wagonowe. O takie jednak coraz trudniej na Dolnym Śląsku. Coraz mniej jest także pociągów nocnych, gdyż jedziemy coraz szybciej na trasach dalekobieżnych. Jednak jeśli ktoś z Was ma ochotę na przejazd nocnym pociągiem TLK po Nadodrzance, to do końca miesiąca jest jeszcze taka możliwość. Oczywiście jeśli się wybierzecie, to pamiętajcie, że właśnie w nocnych pociągach TLK Służba Ochrony Kolei i Policja notują najwięcej przypadków okradania śpiących pasażerów. Jednak czy prawdziwy miłośnik kolei zasypia podczas podróży?

Wrocław Główny – Głogów – Zielona Góra – Świnoujście – Zielona Góra – Głogów – Wrocław Główny
0:22 – 1:49 – 2:35/2:37 – 7:10/21:25 – 2:07/2:09 – 2:44/2:45 – 4:11

ostatni kurs tam: 31 sierpnia, ostatni kurs z powrotem: 1 września

Stacja Głogów / fot. Wojciech Głodek, 2 kwietnia 2016 roku

Nie możemy w tym zestawieniu zapomnieć także o pociągach retro. Co weekend do 13 września z Jaworzyny Śląskiej wyruszają 2 pary pociągów "pod parą". Historyczny skład porusza się po najstarszym fragmencie tak zwanej Podsudeckiej Magistrali Kolejowej, której początki sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Skład pociągu tworzy lokomotywa parowa TKt48-18 z 1951 roku oraz 3 wagony osobowe serii Ci28 i Bi29 z lat 1928-1930. Można kupić bilet w jedną lub dwie strony, odbyć podróż na całej linii lub tylko pomiędzy wybranymi stacjami. Na podróżujących pociągiem porannym na stacjach kolejowych w Świdnicy (tylko w niedziele), Krzyżowej i Dzierżoniowie oczekują przewodnicy, aby zabrać chętnych na spacer po historycznym centrum kupieckiej Świdnicy, zespole parkowo-pałacowym w Krzyżowej czy śladami zabytków Dzierżoniowa.

Jaworzyna Śląska – Świdnica Miasto – Krzyżowa – Mościsko Dzierżoniowskie – Dzierżoniów Śląski – Krzyżowa – Świdnica Miasto – Jaworzyna Śląska
10:07 – 10:18/10:28 – 10:36/10:41 – --:--/--:-- – 10:56/12:25 – 12:40/12:45 – 12:53/13:05 – 13:15
14:52 – 15:03/15:13 – 15:21/15:26 – 15:32/15:40 – 15:49/16:23 – 16:38/16:43 – 16:51/17:01 – 17:13

pociągi kursują do 13 września

Pociąg retro prowadzony lomotywą TKt48-18 z Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku / fot. Jan Gąsior

Nieco więcej czasu jest na przejażdżkę jedyną wąskotorówką na Dolnym Śląsku, czyli Krośnicką Koleją Wąskotorowa. Niestety obecnie nie można do Krośnic dojechać koleją, ale mamy nadzieję, że zgodnie z zapowiedziami pociągi na trasę z Wrocławia do Milicza jeszcze wrócą. Kolejka kursuje na terenie Zespołu Pałacowo-Parkowego w Krośnicach. Trasa ma około 3 km i utworzono na niej 5 stacyjek. Kursy w tygodniu prowadzone są lokomotywą spalinową, a w weekendy - parowozem Px48-1907 wyprodukowanym w 1955 roku.

Krośnica Kolejka Wąskotorowa
poniedziałek i piątek: 13:00
sobota i niedziela: 11:00, 12:00, 13:00, 14:00, 15:00, 16:00, 17:00, 18:00

pociągi kursują do 1 października

Pociąg wąskotorowy w Krośnicach prowadzony parowozem Px48-1907 / fot. Marcin Martini